creativecommons.org/licenses/
arkaitz (e)k bidali du duela 961 egun 13 ordu 4 minutu, duela 961 egun 11 ordu 7 minutu argitaratuta
Creative Commons lizentzien azalpenak euskaraz ere eskuragarri ditugu orain, baimenen testu osoak oraindik ez dauden arren. Aurrez komentatu bezala, Euskal Herrian duen erabilera urria kontuan izanik, aurrerapausoa izan daiteke hau. Euskarazko nabigatzailea badarabilzu zuzenean euskaraz agertuko zaizkizu testuok.
iruzkinak
Norbaitek lizentzia hori apurtu eta edukiekin nahi duena egiten badu, ez omen dago oinarri legal on bat arazo horri aurre egiteko.
Ba al dakizue hau horrela den ?
Eskerrik asko.
Jende gaztea, alternatiboa neurri batean... Horrelakoak dira Eremulauak eta Musikherriaren ingurukoak, eta hortaz, badirudi Ez-Komertzialtasun hori guztiz bat datorrela kultura banatzeko modu berriak proposatzearekin. Alderantziz da, ordea. Ez-Komertzialtasuna ez da kultura banatzeko modu berria: betiko modua da. SGAErena, kopiak demonizatzen dituztenena. Creative Commons lizentzia ez-komertzial batekin banatzen den musika edo idazkia, kopiatu daiteke, bai, baina senegaldar batek ezingo du saldu kalean, beste talde batek ezingo du bertsioa egin kontzertu batean joz kobratu behar badu, ezkontza batean ezingo du DJ batek ipini... Hain zuzen ere, orain arteko egituren klon bat da ez-komertzialtasuna. David Bisbal baten musikak ere lizentzia Ez-Komertziala dauka: ezin duzu harekin inolako etekinik egin.
Lizentzia benetan ireki baten erabilpen kreatiboak, biderkatzaileak, merkataritzaren ikuspegitik justuak izan daitezkeenak (edo erabat produktibo-kapitalistak ere bai, aberastasuna sor dezaketenak, eskala batean edo bestean) erdibidean, oztopatuta, geratzen dira Creative Commons ez-komertzialarekin. Hortaz, bai, Creative Commons euskaraz dugu: polita da, eta balio du. Baina, adi, uler dezagun lehenbizi, zertaz ari garen.
Hala ere, CC ez-komertzialak ez du debekatzen (edo galerazten) lizentzia horrenpean sortutako lanek etekin komertzialik ez edukitzea. Lizentzia horrenpean dauden lanen eskubide komertzialak sortzailearen esku geratzen dira eta berak erabakitzen dau bere erabilpen komertziala nola kudeatu, hots, etekin hori (dirua normalean) nola banatzen dan. Senegaldarrak saldu nahi badu, sortzealari galdetu behar dio eta honek erabaki, agian ez dio trabarik jartzen; bertsioa egingo duen taldeak sortzaileari galdetuz, igual soilik kontzertuan beraiegaz abestu nahi dau eta kalimotxo bat edan; DJak jarri nahi badu, galdetu eta agian soilik tarta zati bat nahi dau sortzaileak,... edo ez, ez die utziko. Baina erabakia sortzailearena da.
CC ez-komertzialak lizentzia horrenpean sortutako lanek etekin komertzialik ez edukitzea debekatzen ez duela diozu, eta ez da horrela. Printzipioz debekatu egiten du, baina noski, zuk diozun bezala eskari baten aurrean egileak baimena eman dezake. Baina printzipioz debekatuta dago, copyright-ean bezala. Berdin-berdin.
Arkaitz:
Public Domain delakoa ez da lizentzia bat, dedikatoria edo eskaintza bat baizik. Gainera, bertan azaltzen duen bezala, Estatu Batuar legeentzako prestatua dago eta beste aberrietan ez dauka zergatik baliogarria izan. Beste hizkuntzetara itzuli ez bada ez da kasualitatea, legeen inkonpatibilitateagatik baizik.
Espainiar estatuan adibidez "dominio público" delakoa beste era batera ulertzen da (jabe batek ezin du bere jabetasunari uko egin) eta nahiko argi dago Domeinu Publikoko Eskaintzak baliorik ez duela. Hona hemen horren inguruko eztabaida bat:
http://lists.ibiblio.org/pipermail/cc-es/2005-July/000857.html
Guztiz ados nago zuk esandakoaz eta bide horretatik doaz eremulauak-eko foroan jarri ditudan iruzkinak ere: http://www.eremulauak.com/foroa/viewtopic.php?id=5
Munduratek ateratako musika bildumak ere by-nc-sa lizentzia dauka eta (webgunean behintzat) lana copyleft erakoa dela diote: http://mundurat.net/bilduma/
Agian, era honetako gaizki-ulertuak ekiditzeko zerbait egin behar genuke, kultura libre baten alde eta gizarte aske baten alde hobeto koordinatu gaitezen lortzeko...
Bestelako lizentziak, eta bestelako ekoizpenak egiten dituzten ekimenak ditugu orain, eta hori oso garrantzitsua izan daiteke, sorkuntza ere baden aldetik.
Lizentzien gainean ari gara eztabaidatzen, positibo. Baina kontua da, gero eta gauza gehiago ari garela sortzen filosofia jator batekin, ustez.
Copyleft, erabat normala gertatzen ari da mugitzen diren belaunaldi berrien artean, software librea ohikoa da, Firefox gero eta gehiago erabiltten dugu, euskaraz gauzak sortzen ditugu.... hori da bidea, duda barik.
Mamira joanez, Copyleft, Anti Copyright, Creative Commons norabide antzekoan doazen bektore ezberdinak dira. Bektore horiek norabide beretsuan doaz beraz denak aukera egokiak momentuz.
Batzuetan kritikak gure interesatzen zaigunarekin nahasten ditugu eta ez herriari interesatzen zaionarekin. Horregatik nik jabetza pribatuaren abolizioa proposatzen dut! Jabetza kolektiboaren alde!